Densiz Personel

   Uzun bir süredir Amerika’da yaşayan çocukluk arkadaşım, İstanbul'a ailesini ve arkadaşlarını ziyaret etmeye gelmişti. Bizde birkaç gün önce buluşup Kadıköy’e gezinmeye çıktık. Tabii amaç beraber zaman geçirmek ve belki biraz sohbet etmekti. Meğer arkadaşımın alışveriş yapası varmış.

   Altıyol’da ismini vermek istemediğim sadece bayan giyim üzerine satış yapan bir mağazaya girdik. Arkadaşım reyonlardan beğendiklerini denemek için omuzuna atıyor, ben de bir yandan bakınırken, bir yandan da ona ürün öneriyordum. Elinde iki ürün vardı deneyeceği ve en son reyona gelmiştik. Arkadaşıma göre ben biraz daha uzun boyluyumdur. Dar bir alana gelip iki askılık arasında kalmıştım ve askılardaki ürünlere bakıyordum. Öyle bir dalmışım ki alışverişe, kendini kaybedenlerden biri oluverdim gene. O anda arkamda, “Yol versene geçeyim” diye bir ses duydum. Arkama dönüp bir baktım ki, çalışan personel… Sanki arkadaşıyım kadının. Bu ne rahatlık ve densizlik? O şokla sadece “Dövseydin bari” diyebildim. Arkadaşımda sağ olsun, deneyeceği ürünleri bıraktığı gibi çıktık mağazadan…
   Böylesine merkezi yerdeki bir mağazanın bu kadar kaba ve saygısız bir çalışanı olduğu için ben utandım. Şimdi düşünüyorum da, o anda o bayanı müdürüne şikayet etmek vardı. Ama bazen basireti bağlanıyor insanın… Neyse ki kendi arkadaş çevremden sağlam 3-4 müşteri kaybetmesini sağladım :)